Szukany produkt
 
Wydawnictwo 

Kategorie

 
 

Informacje

 
 
abc florystyki
abc florystyki
Zapoznaje z praktycznymi wskazówkami dotyczącymi aranżacji ślubnych, żałobnych, komunijnych, dekoracji świątecznych

 

Autor: Anna Nizińska
Tytuł: abc florystyki
Rok wydania: 2008
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: twarde lakierowane okładki
Format: 175x245 mm
Ilość stron: 328
Międzynarodowy Standardowy Numer Książki: ISBN 83-89211-19-4
Wydawnictwo: Hortpress Sp. z o. o.
 
  • Opis
  • Spis treści
 

ABC FLORYSTYKI

ABC FLORYSTYKI to rodzaj turystycznego elementarza dla osób pragnących zawodowo lub amatorsko związać swą działalność z tą dziedziną twórczość, gdzie „tworzywem" są rośliny. Wykonanie kompozycji z kwiatów, roślinna aranżacja wnętrza, zakomponowanie zieleni na balkonie, bukiet ślubny czy też kosz teatralny wymagają wiedzy i umiejętności florystycznych. Ta książka uczy m. i n. postępowania z materiałem roślinnym, zasad kompozycji i doboru barw, materiałoznawstwa roślinnego, historii bukieciarstwa, podstaw botaniki i fizjologii roślin. Zapoznaje także czytelnika z praktycznymi wskazówkami dotyczącymi aranżacji ślubnych, żałobnych i komunijnych, dekoracji świątecznych, sporządzania kompozycji i bukietów okolicznościowych z kwiatów ciętych oraz układów z roślin doniczkowych i balkonowych. Czytelnik znajdzie tu zarówno pomysły na Walentynki, jak i na Święto Plonów. Właściciele kwiaciarń uzyskają informacje dotyczące aranżacji wnętrza sklepu z kwiatami, dekoracji witryny, a także organizacji sprzedaży roślin.

Książka ta spełni swoje zadanie, jeśli zachęci do sięgania po inne wydawnictwa i prasę fachową z tej dziedziny, do doskonalenia swych umiejętności na różnego typu szkoleniach florystycznych oraz do odwiedzania wystaw kwiatowych.

Rośliny we wnętrzach zawsze stanowiły element dekoracyjny. Dawały odprężenie, cieszyły barwami, „ożywiały" pomieszczenia. Jeśli wybór roślin uzależniony był głównie od szczególnych okoliczności i walorów dekoracyjnych, często decydowano się na kompozycje z materiału ciętego. Jeżeli jednak kompozycja miała stanowić trwałą ozdobę, sięgano po rośliny doniczkowe. Zieleń we wnętrzach zawsze pozostawała „w zgodzie" z epoką, np. do dziewiętnastowiecznych wielkich. ciemnych (wiktoriańskich) wnętrz wstawiano palmy, które zajmowały eksponowane miejsca, często też były umieszczane na specjalnych kwietnikach. Rośliny egzotyczne w zamożnych domach uprawiano w oranżeriach („ogrody zimowe"). Najczęściej jednak ustawiano je w pobliżu okien (w żardynierach) lub wprost na parapecie. Do niedawna jeszcze wśród roślin lubianych przez nasze babcie najbardziej popularne były: cissusy, szparagi, fuksje, paprocie, oleandry, grudniki, róże chińskie, mirty Wraz ze zmniejszaniem się wymiarów mieszkań rezygnowano z dużych roślin, które zajmowały znaczną część pomieszczeń, wprowadzono mniejsze pojemniki i drobniejsze rośliny Wzrosła także liczba roślin uprawianych w doniczkach. Zmieniło się również wzornictwo naczyń na kwiaty cięte i doniczkowe. W latach 70. XX wieku zapanował tzw. styl przemysłowy, w którym dominującymi materiałami było szkło, chrom i aluminium. Do najbardziej lubianych należały kwiaty o wyraźnych formach i soczystych barwach, popularne były rośliny cięte. W latach 80. dominowały fikusy i bluszcze, a więc rośliny zielone; kwiaty cięte i pojemniki stały się natomiast łagodniejsze, jaśniejsze, raczej pastelowe, podobnie jak wnętrza. Mody często zmieniały się, zaznaczyły się wpływy pochodzące z krajów skandynawskich oraz krajów Bliskiego i Dalekiego Wschodu; często także przypominano sobie o stylizacjach charakterystycznych dla klasyki. Pod pojęciem stylizacji wnętrza rozumie się taki dobór elementów wyposażenia i wzornictwa, a także uprawianych roślin, które pozwalają uzyskać charakterystyczną atmosferę, pełną skojarzeń przez nie wywołanych.

Styl country (wiejski)
Styl ten charakteryzuje się dużym nagromadzeniem roślin (nie tylko żywych) w całym wnętrzu. Kwiaty występują w donicach i wazonach, ale równie często na tapetach, tkaninach, naczyniach. Meble koniecznie muszą być wykonane z drewna, a tkaniny - najczęściej z lnu i bawełny Do tego typu wnętrz pasują popularne rośliny (bluszcze, zioła, pelargonie, mieczyki, dalie) w prostych pojemnikach: glinianych garnkach, wiklinowych koszach. Wnętrze można przyozdobić także warkoczami czosnku lub cebuli, sznurami suszonych grzybów. Większe kompozycje mogą stać na podłodze, a stół można przyozdobić bukietem polnych lub ogrodowych kwiatów. Równie dobrze na stole będzie się prezentować płytkie naczynie, w którym będą pływać same tyko główki kwiatów. Kompozycje wykonane z roślin suszonych. stojące w pojemnikach lub wiszące na ścianie, idealnie pasują do tego typu wnętrza. Różnorodność motywów roślinnych ma kojarzyć się z bogactwem wiejskiego ogródka.

Styl etniczny
Do aranżacji w tym stylu wykorzystuje się przedmioty będące obrazem tradycji różnych kultur narodowościowych. Należą do nich przede wszystkim wyroby rzemieślnicze o żywych wzorach, głównie tkaniny Naczynia ustawione na takim tle muszą pasować kolorystycznie, a umieszczone w nich rośliny - harmonizować z całością. Bardzo charakterystyczny jest styl południowo-amerykański: ornamenty na ręcznie robionych tkaninach nawiązują do pochodzącej z tych rejonów ceramiki, w której najlepiej prezentują się masywne rośliny o wyraźnych konturach, np. opuncje lub inne kaktusy. Kompozycje w tym stylu mogą zostać uzupełnione prostymi dodatkami: zbielałym drewnem, kamieniami, suchymi gałęziami, owocami, a także suszonymi kwiatami. Nieco inaczej będzie się prezentować wnętrze w stylu etnicznym w Polsce. Obok typowych „wiejskich" kwiatów i roślin mogą się pojawić elementy rustykalne: słomiany żyrandol, gliniany dzban lub kogutek, a nawet regionalne dodatki: łowicki pasiak, kurpiowska wycinanka.

Styl orientalny
Styl ten pochodzi z Dalekiego Wschodu, a typowymi dla niego są aranżacje powierzchni silnie ze sobą kontrastujących, np. szorstkiej, bambusowej maty z gładkim, lakierowanym stołem. Wnętrze urządzone w ten sposób wypełnione jest prostymi i nielicznymi formami o dużych powierzchniach i stonowanych barwach. Doskonale można je ożywić za pomocą kilku kompozycji w mocno nasyconych kolorach, również ze sobą kontrastujących. Do roślin chętnie wykorzystywanych w stylu orientalnym należą chryzantemy igiełkowe i mieczyki, a Cyperus (papirus) dodaje całości tropikalnego charakteru. Mamy tu do czynienia z orientalną prostotą: elementy masywne i ciężkie silnie kontrastują z delikatnymi liśćmi kosaćca. nadając całej dekoracji charakter abstrakcyjny Koniecznie należy w tym miejscu wspomnieć o bonsai - miniaturowych drzewkach i krzewach, silnie kojarzących się z kulturą Dalekiego Wschodu. Służą one m.in. kontrastowaniu całych struktur w stylu japońskim (np. szorstka skała przy drzewku i gładki ceramiczny talerz w tle). Układ może zostać uzupełniony pływającymi na talerzu główkami chryzantem igiełkowych, dobrze pasujących do igieł miniaturowej sosny

Styl Hi-Tech
W stylu Hi-Tech wykorzystuje się materiały przemysłowe: plastik, metal, szkło, ceramikę, a wszystko to o kształtach bardzo wyraźnych, prostych i nierzadko w bardzo intensywnych kolorach. Również rośliny używane do dekoracji w tym stylu muszą mieć zdecydowane kontury i wyraźne barwy (np. anturium, którego czerwona pochwa kwiatowa wygląda jak plastik). Do tego typu form można także zaliczyć kaktusy (zwłaszcza duże: opuncja. cereus),juki, agawy, draceny niektóre fikusy charakteryzujące się wyraźnym kształtem zielonych liści. W silnie oświetlonych i surowych wnętrzach „techno", pełnych metalicznych powierzchni (w tym także luster) i niejednokrotnie elementów wyposażenia o bardzo intensywnych kolorach, obecność roślin jest niezbędna dla dobrego samopoczucia osób w nich przebywających.

Styl Art Deco (dekoracji artystycznej)
Ten rodzaj dekoracji wnętrz powstał w latach 20. XX wieku, a elementy stylu Art Deco znajdują zastosowanie także w dzisiejszym wnętrzarstwie. Cechą charakterystyczną jest zastosowanie form o geometrycznych kształtach, monochromatycznych barwach i lśniących (lakierowanych lub polerowanych) powierzchniach. W stylu tym powstawały i powstają przedmioty które można zaliczyć do sztuki użytkowej, lub też formy geometryczne, które nie pełnią żadnej funkcji poza dekoracyjną, np. kule, sześciany, stożki z kamienia, bryły z lakierowanego drewna, puste naczynia, muszle, a także różnego rodzaju rzeźby zgodne w formie z kanonami tego stylu. Na pierwszy plan wysuwają się twarde i wyraźne linie oraz masywność form - w tej sytuacji rośliny mogą jedynie pełnić funkcję neutralizującą. Ulubionymi kwiatami ciętymi projektantów są tulipany i lilie, których barwy korespondują z wnętrzem (całość monochromatyczna). Kwiaty mogą także kształtem i barwą „odtwarzać" kształt innych dekoracji w stylu Art Deco. Z roślin doniczkowych do wnętrza stosuje się noliny, ceropegię Wooda, różnego rodzaju pnącza.

Data dodania produktu: 12 czerwiec 2008.