Szukany produkt
 
Wydawnictwo 

Kategorie

 
 

Informacje

 
 
drewno nr 171  prace naukowe, doniesienia, komunikaty
drewno nr 171 prace naukowe, doniesienia, komunikaty
Odporność powierzchni mebli na zarysowanie, słoma rzepakowa do produkcji płyt wiórowych, rynek małej architektury drewnianej

 

Autor: Praca zbiorowa
Tytuł: drewno nr 171 prace naukowe, doniesienia, komunikaty
Rok wydania: 2004
Miejsce wydania: Poznań
Oprawa: miękka
Format: 165x240 mm
Ilość stron: 113
Międzynarodowy Standardowy Numer Książki: ISSN 1644-3985
Wydawnictwo: Instytut Technologii Drewna
 
  • Opis
  • Spis treści
 

DREWNO NR 171 PRACE NAUKOWE, DONIESIENIA, KOMUNIKATY
WOOD RESEARCH PAPERS, REPORTS, ANNOUNCEMENTS

 

DREWNO - jest czasopismem wydawanym w cyklu półrocznym jako kontynuacja recenzowanego kwartalnika "Prace Instytutu Technologii Drewna", ukazującego się od 1954 roku. W czasopiśmie publikowane są opracowania dotyczące wszystkich zagadnień związanych z drzewnictwem (biologia, chemia, fizyka, technologia, ekonomika). Informacja o opublikowanych materiałach jest dostępna w bazie danych DREWINF, w sieci Internet http://www.itd.poznan.pl

 

DREWNO - prace naukowe, doniesienia, komunikaty jest czasopismem wydawanym w cyklu półrocznym, od 2003 roku jako kontynuacja recenzowanego kwartalnika Prace Instytutu Technologii Drewna (Archiwum), ukazującego się od 1954 do 2001 roku.

 

DREWNO różni się jednak tym, że decydujący wpływ na jego formułę ma rada programowa, w skład której wchodzą wybitni przedstawiciele nauki z kraju i zagranicy. Ponadto, jego łamy dostępne są dla autorów spoza Instytutu, w tym również dla autorów zagranicznych.

PRACE NAUKOWE

Zofia KRZOSKA-ADAMCZAK, Magdalena NOWACZYK:
Badania metodyczne odporności powierzchni mebli na zarysowanie - Część 1 (ang.)

Badania metodyczne były poprzedzone krótkim przeglądem stanu wiedzy w zakresie sposobu oceny tej cechy powierzchni. Wynika z niego różnorodność ostrzy, tak pod względem geometrii jak i materiału, stosowanych do testów rysowania powierzchni w różnych krajach. Skutkowało to niemożliwością porównywania wyników z różnych ośrodków europejskich i klasyfikacji materiałów meblarskich. Celem badań było znalezienie optymalnej metody przydatnej do oceny możliwie szerokiej gamy materiałów powierzchniowych w meblarstwie, jej opisanie i walidacja oraz przedstawienie w formie projektu normy europejskiej Komitetowi Technicznemu CEN TC 207 WG 7.
Założeniem badań było opracowanie metody prostej, taniej, w miarę obiektywnej, powtarzalnej i umożliwiającej różnicowanie materiałów.
Zakres badań obejmował optymalizację następujących parametrów metody:

- geometrię ostrza do rysowania powierzchni i jej wpływ na obiektywność oceny powstałego uszkodzenia (profil rysy lub śladu),
- sposób oceny skutków uszkodzenia powierzchni przez jej zarysowanie (jednoznaczna definicja śladu rysy),
- sposób obserwacji zarysowanych powierzchni (w świetle dziennym lub sztucznym),
- sposób posuwu ostrza na powierzchni (liniowy, obwodowy)

Materiały użyte w badaniach: transparentne powłoki lakierowe PUR, NC, AC (UV), pigmentowane PUR, AC na płycie MDF, laminowane płyty wiórowe, okleiny sztuczne na podłożu papierowym i laminaty na płytach wiórowych. Podłożem powłok lakierowych były okleiny naturalne (bukowa, sosnowa i dębowa) na płytach wiórowych. Łącznie przebadano ponad 40 różnych rodzajów próbek.
Urządzenia stosowane w badaniach: Scratch Hardness Tester, model 239II, do liniowego posuwu ostrza, Universal Scratch Tester, model 413, do obwodowego posuwu ostrza. Obydwa urządzenia produkcji Erichsen GmbH. Do pomiarów głębokości rysy stosowano urządzenie z posuwem ręcznym, specjalnie skonstruowane dla celów projektu badawczego. Szerokości rys mierzono pod mikroskopem zaopatrzonym w śrubę mikrometryczną.

Do badań zastosowano 7 ostrzy o różnej geometrii (kulki stalowe o różnych średnicach, stożki o różnych kątach rozwarcia i promieniach zaokrąglenia końcówki).
W analizie rodzajów uszkodzeń powierzchni (śladów zarysowania) uwzględniano:

- wyraźną ciągłą rysę mierzalną o szerokości najwyżej 0,5 mm (A)
- ciągły, dobrze widoczny ślad bez odsłonięcia podłoża (B)
- ciągły, dobrze widoczny ślad z częściowo odsłoniętym podłożem (C)
- pierwszy ślad na powierzchni, widoczny tylko pod pewnymi kątami obserwacji (D).

Jako kryteria wyboru optymalnego ostrza i śladu zarysowania przyjęto:

- zgodność obserwatorów, co najmniej w 50%, pod względem oceny rodzaju śladu
- co najmniej 50% prawdopodobieństwo występowania danego śladu na różnych materiałach
- różnice co najmniej 4N obciążenia ostrza w odporności badanych materiałów na zarysowanie.

W wyniku badań wykazano, że przyjęte kryteria najlepiej spełniał ślad „A" oraz ślad „D" obserwowany w świetle sztucznym. Korzystnymi do utworzenia tych śladów okazały się ostrza stożkowe: o geometrii R = 0.30 mm i kącie 60 o oraz ostrze stożkowe R = 0.20 mm i kącie 45 o.  Ślad typu „A" spełniał wszystkie przyjęte kryteria wyboru po pewnych modyfikacjach, mianowicie po zawężeniu jego szerokości do wartości 0,30 mm. Rysy o szerokości 0,5 mm nie uzyskiwano na większości badanych materiałów stosując przyjęty wstępnie zakres 1-10 N obciążenia ostrza.
Korzystniejszym pod względem różnicowania badanych materiałów okazał się ślad „A" w stosunku do śladu „D" oraz ostrze o geometrii R = 0.30 mm i kącie 60 o . 
Badania profilu (głębokości) rys wykazały, że kulki o różnych średnicach dają bardzo podobne, płytkie, niemierzalne ślady niezależnie od obciążenia w badanym zakresie 1-10N,  w związku z czym są mało przydatne do różnicowania materiałów. Wybranym ostrzem, w zależności od jego obciążenia, można rysować powierzchnię tylko zaokrągloną częścią końcówki do głębokości do 150 mm, tworząc rysę nie szerszą niż 0.30 mm.
Porównanie liniowego i obwodowego posuwu wybranego ostrza wykazało, że obydwa sposoby dają porównywalne wartości odporności powierzchni na zarysowanie pod warunkiem, że pomiar szerokości rysy wykonuje się na możliwie prostoliniowym odcinku okręgu. Jednakże w niektórych przypadkach pomiary liniowych wartości odporności były  wyższe. Biorąc pod uwagę możliwości techniczne znanych w Europie urządzeń do zarysowania (przyrząd liniowy ma większy zakres obciążeń) i łatwość pomiaru szerokości rysy na linii prostej, uznano, że prostoliniowy posuw ostrza jest korzystniejszym dla opracowanej metody.
Prezentowaną część badań można podsumować stwierdzeniem, że w wyniku szeregu prób:

- ustalono optymalną geometrię ostrza do rysowania powierzchni,
- wprowadzono dokładną i jednoznaczną definicję śladu zarysowania,
- stosując wybrane ostrze o optymalnej geometrii, wykazano możliwość różnicowania badanych materiałów meblarskich pod względem odporności ich powierzchni na zarysowanie.

Kontynuacja pracy obejmuje testy między różnymi laboratoriami w celu sprawdzenia przydatności opracowanych elementów metodycznych dla powtarzalności i odtwarzalności wyników badań uzyskiwanych tą metodą

Iwona FRĄCKOWIAK:
Z badań nad wykorzystaniem słomy rzepakowej do produkcji płyt wiórowych

W artykule przedstawiono możliwości wykorzystania  słomy rzepakowej  do produkcji płyt wiórowych. Przeprowadzono próby rozdrabniania słomy, oznaczono skład frakcyjny, geometrię, gęstość nasypową, gęstość i powierzchnię właściwą, pH oraz pojemność buforową  cząstek  słomy. Wytworzono płyty trzywarstwowe, w których udział  słomy w warstwie wewnętrznej wynosił 10, 25 i 50% oraz płyty jednowarstwowe wyłącznie ze słomy.  Właściwości płyt porównano z właściwościami płyt z trocin. Wyniki badań wskazują  na możliwość wykorzystania słomy rzepakowej do produkcji płyt wiórowych jako surowca podstawowego lub w postaci dodatku do konwencjonalnego surowca drzewnego. Właściwości płyt jednowarstwowych ze słomy oraz trzywarstwowych z udziałem słomy w warstwie wewnętrznej do 25%, spełniały wymagania normy.

Lelioara IANCU:
Zastosowanie badań metodą ultradźwiękową z równoczesną wizualizacją wykrywania wad sklejenia warstw sklejki (ang.)

Przedstawiono oryginalny sposób wykrywania wad sklejenia warstw sklejki, oparty na nieniszczącej metodzie badania ultradźwiękowego. Badano sklejki z drewna buka, dębu, olszy, topoli, brzozy, lipy i gatunków żywicznych o 3, 5, 7 i 9 warstwach. Zaprezentowano sposób przetworzenia uzyskanych wyników w postać graficzną, umożliwiającą bezpośrednią wizualizację wad, która pozwala na ocenę rozległości i położenia wad zarówno w płaszczyźnie sklejki, jak i w poszczególnych warstwach. Metoda ta wykazuje wysoką powtarzalność wyników. Stwierdzono, że metoda badania z wykorzystaniem ultradźwięków jest bardziej dokładna niż powszechnie stosowana metoda niszcząca, polegająca na badaniu wytrzymałości na ścinanie.

Vadim Grigorevich ULASOVEC:
Określenie racjonalnych grubości desek w procesie przecierania środkowej strefy kłód sosnowych (ang.)

Badano wpływ rdzenia anatomicznego z pęknięciami okrężnymi (wzdłuż przyrostów rocznych) drzew na minimalną strzałkę ugięcia desek (bali) pozyskanych z centralnej części kłód sosnowych pochodzących z Uralu. Stwierdzono, że strefa kłody, w której występuje największe prawdopodobieństwo powstawania pęknięć rdzeniowych, obejmuje do 5 przyrostów rocznych. Więcej pęknięć powstaje w drewnie kłód odziomkowych i środkowych niż w wierzchołkowych. Jest to spowodowane zmiennymi obciążeniami działającymi na pień drzewa w trakcie wzrostu. Zaproponowano optymalne grubości desek środkowych, zmniejszające wpływ pęknięć rdzeniowych na wytrzymałość desek.

Ewa RATAJCZAK, Aleksandra SZOSTAK, Anna GAŁECKA, Gabriela BIDZIŃSKA:
Analiza rynku małej architektury drewnianej w Polsce

W artykule przedstawiono wyniki badań rynku małej architektury drewnianej. Stanowią one bogaty materiał informacyjny o najważniejszych aspektach funkcjonowania tego specyficznego segmentu rynku drzewnego. Są to pierwsze, i jak dotąd jedyne rezultaty badań przeprowadzonych w odniesieniu do branży małej architektury drewnianej w Polsce.

DONIESIENIA

Jerzy WAŻNY:
Mechanizm infekcji drewna budowlanego przez grzyby

Ilość drewna użytkowanego w budownictwie stanowi ciągle poważny procent jego zastosowania w życiu i gospodarce człowieka. Posiada ono niezaprzeczalne walory techniczne, estetyczne i proekologiczne. Jego cechą ujemną, podobnie jak i innych materiałów organicznych, jest podatność na porażenie mikrobiologiczne, głównie przez grzyby i konsekwencje z tego faktu wypływające. Stwarza to konieczność stosowania odpowiednich zabiegów profilaktycznych, zarówno natury chemicznej jak i konstrukcyjnej.

Stanisław SPŁAWA-NEYMAN, Witold PAZDROWSKI:
Wpływ żyzności siedliska na powstawanie twardzieli w drewnie sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L) (ang.)

Badano dłużyce sosnowe  z drzew próbnych  pozyskanych w drzewostanach wyrosłych  na siedliskach :boru suchego, boru świeżego i boru mieszanego świeżego. Wiek drzew wynosił 30, 40, 60 i 100 lat. Pomiar twardzieli i bielu wykonano metodą sekcyjną, stosując sekcje 1 m długości.
Uzyskane wyniki wskazują na zdecydowany wzrost udziału twardzieli w strzałach drzew wraz ze wzrostem ich wieku  i żyzności siedliska na których wyrosły .Te wyniki nie są zgodne z wynikami uzyskanymi przez Sievanena i innych 1997, przy zastosowaniu modelu matematycznego "Lignum".

KOMUNIKATY

Ewa RATAJCZAK:
Międzynarodowa współpraca naukowa w dziedzinie gospodarki drewnem poużytkowym

Warunkiem rozwoju gospodarczego i społecznego jest transfer wiedzy i informacji. Jedną z form umożliwiających wymianę doświadczeń naukowych jest Europejski Program Współpracy w Dziedzinie Badań Naukowo-Technicznych (COST). Ważnym obszarem współpracy w tym programie, w części dotyczącej leśnictwa i produktów drzewnych, jest gospodarka drewnem poużytkowym. Zakres merytoryczny obejmuje zarówno ekonomiczne i organizacyjne zagadnienia rynku drewna poużytkowego (podaż, popyt, systemy zbiórki), jak i problemy wykorzystania go do celów produkcyjnych lub energetycznych. 

Data dodania produktu: 28 marzec 2007.