Szukany produkt
 
Wydawnictwo 

Kategorie

 
 

Informacje

 
 
drewno nr 170  prace naukowe, doniesienia, komunikaty
drewno nr 170 prace naukowe, doniesienia, komunikaty
Przeciwsiniznowe zabezpieczenie chemiczne drewna z sosny, wartość jako instrument zarządzania przedsiębiorstwem

 

Autor: Praca zbiorowa
Tytuł: drewno nr 170 prace naukowe, doniesienia, komunikaty
Rok wydania: 2003
Miejsce wydania: Poznań
Oprawa: miękka
Format: 165x240 mm
Ilość stron: 166
Międzynarodowy Standardowy Numer Książki: ISSN 1644-3985
Wydawnictwo: Instytut Technologii Drewna
 
  • Opis
  • Spis treści
 

DREWNO NR 170 PRACE NAUKOWE, DONIESIENIA, KOMUNIKATY
WOOD RESEARCH PAPERS, REPORTS, ANNOUNCEMENTS

 

DREWNO - jest czasopismem wydawanym w cyklu półrocznym jako kontynuacja recenzowanego kwartalnika "Prace Instytutu Technologii Drewna", ukazującego się od 1954 roku. W czasopiśmie publikowane są opracowania dotyczące wszystkich zagadnień związanych z drzewnictwem (biologia, chemia, fizyka, technologia, ekonomika). Informacja o opublikowanych materiałach jest dostępna w bazie danych DREWINF, w sieci Internet http://www.itd.poznan.pl

 

DREWNO - prace naukowe, doniesienia, komunikaty jest czasopismem wydawanym w cyklu półrocznym, od 2003 roku jako kontynuacja recenzowanego kwartalnika Prace Instytutu Technologii Drewna (Archiwum), ukazującego się od 1954 do 2001 roku.

 

DREWNO różni się jednak tym, że decydujący wpływ na jego formułę ma rada programowa, w skład której wchodzą wybitni przedstawiciele nauki z kraju i zagranicy. Ponadto, jego łamy dostępne są dla autorów spoza Instytutu, w tym również dla autorów zagranicznych. 

PRACE NAUKOWE

Jadwiga ZABIELSKA-MATEJUK:
Wykorzystanie kompleksów aminomiedziowych, czwartorzędowych związków amoniowych i pochodnych triazolu w środkach ochrony drewna

W artykule przedstawiono możliwość wykorzystania kompleksów aminomiedziowych, zsyntezowanych z trzeciorzędowych amin i związków miedzi (II), czwartorzędowych zwiazków amoniowych i pochodnych triazolu w przeciwgrzybowej ochronie drewna. Określono skuteczność działania przeciwgrzybowego doświadczalnych preparatów,  ich fiksację w drewnie sosny metodą przyspieszonego starzenia oraz wymywalność i biodegradację komponentów preparatów w drewnie w warunkach kontaktu z gruntem.

Andrzej FOJUTOWSKI, Aleksandra KROPACZ:
Przeciwsiniznowe zabezpieczanie chemiczne drewna sosny z różnych klas wieku

Badano metodą wg NWPC 1.4.1.3./79 skuteczność zabezpieczenia przed sinizną drewna bielu sosny z drzew w wieku 30, 41, 61 i 97 lat z zastosowaniem jako wzorcowych preparatów chemicznych środków ochrony drewna z składnikami aktywnymi: QAC, propiconazol, kwas borowy. Stosowano mieszaninę kultur grzybów: Aureobasidium pullulans, Ceratocystis imperfecta, Cladosporium herbarum, Sclerophoma pityophila. Skuteczność zabezpieczenia drewna była związana z stężeniem preparatów. Wykazano, że zróżnicowanie wiekowe drewna bielu sosny nie wpływa wyraźnie na skuteczność działania ochronnego chemicznych preparatów przeciwsiniznowych.

Iwona FRĄCKOWIAK:
Badanie przydatności butelkowej metody oznaczania emisji formaldehydu w przemysłowej kontroli zawartości formaldehydu w płytach wiórowych

Wyznaczono korelacje między zawartością i emisją formaldehydu z płyt wiórowych różnej grubości i gęstości, wytwarzanych z różnych surowców, według zmienianych receptur w skali laboratoryjnej i przemysłowej, sezonowanych w różnych warunkach i składowanych w różnym czasie. Wyniki wykazały, że butelkową metodę oznaczania emisji formaldehydu  można stosować w badaniach bieżących stanowiących podstawę  kontroli zawartości formaldehydu w warunkach produkcyjnych. Zmiana receptur i podstawowych parametrów technologicznych nie wymaga weryfikacji zależności między emisją formaldehydu, badaną metodą butelkową i jego zawartością  w płytach wiórowych, jeżeli rodzaj żywicy jest czynnikiem stałym. Stosowanie do produkcji płyt bardzo zróżnicowanego surowca drzewnego może spowodować zmniejszenie współczynnika korelacji między wynikami uzyskiwanymi powyższymi metodami.

Jarosław BANECKI:
Synteza i właściwości modyfikowanych dimocznikami żywic mocznikowo-formaldehydowych do wytwarzania sztucznej okleiny na podłożu papierowym

W pracy dokonano oceny możliwości zastosowania dimoczników jako modyfikatorów impregnacyjnych żywic mocznikowo-formaldehydowych (UF) w syntezie tych żywic. Zbadano wpływ takiej modyfikacji na właściwości płynnych i utwardzonych w nośniku papierowym modyfikowanych żywic UF. Na podstawie wyników przeprowadzonych badań między innymi stwierdzono, że żywice UF modyfikowane dimocznikami wykazują w postaci utwardzonej, w papierze dekoracyjnym mniejszą podatność na hydrolityczne działanie gorącej pary wodnej w porównaniu z żywicą niemodyfikowaną. W rezultacie badań wytworzono sztuczna okleinę na podłożu papierowym, wykazującą zmniejszone uwalnianie formaldehydu po jej naprasowaniu na gorąco na powierzchnię płyty wiórowej.

Juraj LADOMERSKY,Emilia HRONCOVA, Dagmar SAMEŚOVA:
Badania w zakresie odpowiednich warunków spalania odpadów drzewnych w oparciu o emisję (ang.)

Przedstawiono wyniki badań doświadczalnych spalania odpadów drzewnych. Obróbkę termiczną odpadów prowadzono w ogrzewanej elektrycznie komorze w zakresie temperatur od 500 do 1000°C. Badano emisję fenolu i formaldehydu w czasie spalania trocin bukowych, uprzednio zaklejonych żywicą fenolowo-rezorcynową w ilości 10% suchej masy żywicy w stosunku do suchej masy drewna. Emitowany formaldehyd oznaczono po absorpcji w redestylowanej wodzie spektrofotometryczna, metodą acetyloacetonową, fenol absorbowano w roztworze NaOH i oznaczano metodą spektrofotometryczną z 4-aminoantypirynem. Emisję CO, NOx i stężenie O2 w spalanych paliwach oznaczano za pomocą analizatora HORIBA. Na rysunku 1 przedstawiono zależności w funkcji czasu stężenia węglowodorów, wyrażone jako całkowity węgiel organiczny (TOC), w gazach pochodzących z komory spalań gazów pirolitycznych z produkcji węgla drzewnego, w retorcie o objętości 12 m3. Badania laboratoryjne wykazały, że jest możliwe takie prowadzenie procesu spalania, aby w wyemitowanych gazach nie występował fenol i formaldehyd. Na rysunku 2 przedstawiono zależność stężenia fenolu w gazach emitowanych podczas termicznej obróbki (pirolizy i utleniania) trocin zaklejanych żywicą fenolowo-rezorcynową od temperatury i zawartości tleniu. Wykazano, że stężenie fenolu obniża się wraz ze wzrostem temperatury zarówno w procesie utleniania, jak i pirolizy. Rysunek 3 przedstawia zależność, mierzoną w krótkich odstępach czasu, emisji CO i TOC w procesie spalania, w warunkach pracy urządzenia, kiedy więcej niż połowa komory wypełniona jest spalanymi odpadami. Wyniki badań dotyczące spalania odpadów drzewnych wykazały, że pomiary stężenia całkowitego węgla organicznego (TOC), formaldehydu i fenolu mogą być wykorzystane w ustalaniu przyczyn niekompletnego spalania, środków ostrożności w prowadzeniu procesu, a także być podstawą do wytycznych przebudowy urządzeń do spalania.

Hanna WRÓBLEWSKA, Magdalena CZAJKA:
Skład chemiczny drewna jednorocznych pędów wierzby Salix viminalis i Salix purpurea z podłoży zasilonych kompostami otrzymanymi z odpadów tworzyw drzewnych

W ramach przeprowadzonych badań określono przydatność podłoży otrzymanych z odpadów tworzyw drzewnych na właściwości uprawianych wierzb Salix vimanils L. i Salix purpurea L. Stwierdzono, że różnice występujące w składzie chemicznym badanych próbek drewna zależą od masy wyhodowanych roślin, a także od rodzaju kompostów, na których wyrosły.

Mariusz JÓŹWIAK, Stanisław PROSZYK, Witold JABŁOŃSKI:
Modyfikacja alkilorezorcynami klejowych żywic melaminowo-mocznikowo-formaldehydowych (MUF) przeznaczonych do wytwarzania sklejki wodoodpornej

Przedstawiono wyniki badań klejów sklejkowych, otrzymanych z żywic MUF modyfikowanych alkilorezorcynami i rezorcyną. Stwierdzono, że alkilorezorcyny podobnie jak rezorcyna mogą być użyte jako fortyfikujący modyfikator klejów MUF w produkcji sklejki wodoodpornej. W badaniach nie uwidocznił się wpływ udziału formaldehydu w żywicach MUF na właściwości wytrzymałościowe sklejki.

Anna MENCEL:
Wartość jako instrument zarządzania przedsiębiorstwem

W pracy uzasadniono potrzebę posługiwania się wartością w długookresowym zarządzaniu rozwojem przedsiębiorstwa. Opisano metodę wyceny szczególnie przydatną do wyboru strategii tworzenia wartości firmy. Zweryfikowano ją badając wpływ zmian czynników decydujących o konkurencyjności przedsiębiorstwa na jego wartość. Określono też działania i sposoby, warunkujące wdrożenie do zarządzania firmą koncepcji długotrwałego powiększania jej wartości.

DONIESIENIA

Jerzy WAŻNY:
Propozycja optymalizacji metody agarowo-klockowej do oceny wartości grzybobójczej środków ochrony drewna (ang.)

Na podstawie badań własnych i wyników uzyskanych przez innych badaczy zaproponowano optymalizację metody agarowo-klockowej polegającą na:

- właściwej selekcji grzybów testowych i utworzeniu międzynarodowego centrum dystrybucji ich czystych kultur,
- wprowadzeniu pewnych zmian w procedurze badania próbek wystawionych na działanie grzybów testowych,
- zastosowaniu matematycznej oceny wyników wartości grzybobójczej,
- skróceniu testu badania wartości grzybobójczej poprzez zmniejszenie wymiarów próbek.

Metoda agarowo-klockowa, przyjęta jako norma państwowa w wielu krajach i jako norma europejska [EN- 113 1990], wymaga stosowania próbek drewna o wymiarach 15-25-50 mm, poddawanych ekspozycji na działanie grzybów testowych w ciągu 12-16 tygodni. Cała procedura trwa około 5-8 miesięcy. Dokonano krytycznego przeglądu proponowanych rozwiązań metodycznych, mających na celu skrócenie okresu oznaczania wartości grzybobójczej środków ochrony drewna. Wykazano, że ubytek masy drewna, stosowany jako kryterium określania właściwości toksycznych środków ochrony drewna, uzależniony jest od geometrii próbek. Na podstawie analizy matematycznej zaproponowano trzy warianty wymiarów próbek: 32-21-14 mm; 22-17-12 mm i 16-13-11 mm z jednoczesnym skróceniem czasu ekspozycji na działanie grzybów do 6; 3 i 1,5 tygodnia. Wyniki badań uzyskane w takich warunkach były w pełni porównywalne z wynikami otrzymanymi metodą klasyczną. 

Data dodania produktu: 28 marzec 2007.