Szukany produkt
 
Wydawnictwo 

Kategorie

 
 

Informacje

 
 
biopaliwa
biopaliwa
Drewno, słoma, rośliny oleiste, biodeisel, bioalkohole, wierzba...

 

Autor: Anna Grzybek, Piotr Gradziuk, Krzysztof Kowalczyk
Tytuł: biopaliwa
Rok wydania: 2003
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: miękka
Format: 170x240 mm
Ilość stron: 160
Międzynarodowy Standardowy Numer Książki: ISBN 83-88368-10-9
Wydawnictwo: Wieś Jutra
 
  • Opis
  • Spis treści
 

Książka wydana przy współudziale:
Akademii Rolniczej w Lublinie – Instytut Nauk Rolniczych w Zamościu
Polskiego Towarzystwa Biomasy
Instytutu Budownictwa Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa

Książka składa się z sześciu części: uwarunkowania polityki energetycznej w XXI wieku, charakterystyka odnawialnych źródeł energii, zasoby energetyczne biomasy i ich rozmieszczenie w Polsce, wieloletnie rośliny energetyczne, technologie konwersji biomasy na cele energetyczne oraz źródła finansowania. Potrzebę stworzenia tego rodzaju opracowania zgłaszali wielokrotnie uczestnicy różnych konferencji, seminariów i szkoleń, dotyczących praktycznych możliwości wykorzystania odnawialnych źródeł energii. Autorami książki są wybitni specjaliści z różnych ośrodków naukowych, a także z praktyki gospodarczej. Z uwagi na "nowość" tematyki odnawialnych źródeł energii jest ona jedną z pierwszych książek na rynku wydawniczym ujmujących w sposób całościowy zagadnienie. Polecamy ją: szczególnie pracownikom ODR, liderom grup producenckich, działaczom gospodarczym oraz dużym producentom rolnym.

W drugiej połowie XX wieku zaczęły przybierać na sile zjawiska zakłócające rozwój cywilizacyjny i jakość życia, takie jak: wyczerpywanie nieodnawialnych surowców oraz wzrost kosztów ich pozyskiwania, zanieczyszczenie atmosfery tlenkami azotu, siarki i węgla, a także powstawanie nadmiernych ilości odpadów [Meadows i in. 1973]. Spowodowało to intensyfikację badań nad wykorzystaniem surowców odnawialnych.

Jednocześnie w rolnictwie krajów o rozwiniętej gospodarce pojawiły się nadwyżki surowców rolniczych, nastąpiło pogorszenie opłacalności i zmniejszenie dochodów rodzin gospodarujących na roli, wzrosła powierzchnia odłogów i gruntów czasowo wyłączonych z produkcji rolnicze oraz obszarów o ponadnormatywnym zanieczyszczeniu substancjami toksycznymi. Podjęto więc działania na rzecz alternatywnego wykorzystania gruntów rolnych. Taką szansę dostrzeżono w produkcji odnawialnych surowców energetycznych. Ich zagospodarowanie przynosi korzyści zarówno lokalnym społecznościom (redukcja nadwyżek produktów rolnych i pozyskanie nowych rynków zbytu, zmniejszenie bezrobocia na wsi oraz w sektorach przemysłu przetwarzających te produkty, zagospodarowanie gleb marginalnych), jak również zwiększa poziom bezpieczeństwa energetycznego oraz wpływa na poprawę stanu środowiska naturalnego.

W USA na początku lat osiemdziesiątych, w ramach jednego tylko programu Growning Industrial Materials (GIM), przetestowano pod względem zawartości poszukiwanych przez przemysł surowców ponad dwa tysiące gatunków roślin, spośród których kilkadziesiąt wybrano i zalecono do uprawy [Bertram 1992]. W Europie nasilenie badań nad uprawą roślin na cele przemysłowe sięga 1982 roku, kiedy to Komisja Europejska zajmowała się przygotowanym przez XII Dyrekcję Generalną (DG XII) - Nauka, Badania i Rozwój - raportem zalecającym współpracę rolnictwa i przemysłu na rzecz zastosowania nowych technologii, prowadzących do zróżnicowania produkcji rolnej. Kolejne raporty DG XII z lat 1984 („Cereal crops for industrial uses in Europę") i 1985 („Great Debatę") dały początek pięcioletniemu programowi badawczemu „ECLA- IR" (European Collaborative Linkage ofAgriculture and Industry trough Research), realizowanemu w latach 1988-1993 w ramach Drugiego Programu Ramowego (Second RTD Framework Programme) [Non-Food... 2000].

Badania nad nieżywnościowym wykorzystaniem produkcji rolniczej były kontynuowane przez kolejne programy ramowe. W latach 1990-1994 był to program AIR (Agro-Industrial Research), dzięki któremu zrealizowano 133 projekty o łącznej wartości 300 min euro, z czego 145 min euro to środki Komisji Europejskiej. Znamiennym jest fakt, że w realizację tych zadań włączyły się dwie kolejne Dyrekcje Generalne: VI (Rolnictwa) i XVII (Rybołówstwa). Wyniki badań Drugiego i Trzeciego Programu Ramowego z jednej strony wskazały ogromne możliwości wykorzystania produktów rolnych na cele nieżywnościowe, z drugiej zaś obnażyły przeszkody hamujące rozwój tego sektora, przede wszystkim niedoskonałości systemu upowszechniania i wdrażania wyników badań do praktyki. Te wnioski uwzględnione zostały przez program FAIR, który był realizowany ze środków Czwartego Programu Ramowego. Łącznie w latach 1994-1998 zrealizowano ponad 200 projektów, przy zaangażowaniu oprócz uczelni i instytutów naukowych także przedsiębiorstw komercyjnych, reprezentujących podstawowe gałęzie przemysłu [Non-Food... 2000].

Efektem badań nad nieżywnościowym wykorzystaniem produktów rolniczych jest długa lista roślin uprawnych, które mogą znaleźć zastosowanie w kilkunastu branżach i gałęziach przemysłu [Nalborczyk 1996]. Większość z nich może być zalecana do uprawy również w Polsce, w tym także na glebach marginalnych, które nie mogą być efektywnie wykorzystane rolniczo [Gradziuk, Wojtaszek 2001 ]. Wprowadzanie tych roślin do uprawy uwarunkowane jest jednak możliwościami zagospodarowania wytworzonych surowców, a takie stwarza zastosowanie ich do celów energetycznych, tym bardziej że energetyka odgrywa dominującą rolę w rozwoju gospodarczym świata i zapotrzebowanie na energię będzie w dalszym ciągu wzrastać. Przemawia za tym także troska o środowisko naturalne, ponieważ intensywne wykorzystanie i przetwarzanie tradycyjnych surowców energetycznych wywiera bardzo niekorzystny wpływ na zasoby natury [Folmer i in. 1996].

Na możliwości wykorzystania surowców pochodzenia rolniczego dla potrzeb energetycznych zwracano uwagę podczas LXXXI Sesji Zgromadzenia Ogólnego PAN, poświęconej problemom rozwoju energetyki [Marecki 1994, Ney 1994]. Znalazło to również potwierdzenie w Raporcie Komitetu Prognoz przy Prezydium PAN „Polska w XXI wieku" [Raport... 1993]. Także „Strategia rozwoju energetyki odnawialnej", przyjęta przez Sejm w dniu 23 sierpnia 2001 roku, przewiduje, że biopaliwa będą nabierały coraz większego znaczenia w energetyce, a proces ten przyspieszy rozwój nowych technologii [Coommunication... 1998]. Jest to tym bardziej realne, że biomasa występuje w dostatecznej ilości na terenie całego kraju i pod tym względem praktycznie nie ma konkurentów [Gradziuk 1999, Kowalik 1994].

Te wszystkie działania mają wymiar globalny, co jest związane z koniecznością realizacji zobowiązań międzynarodowych, wynikających z Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu oraz Protokołu z Kioto do tej konwencji. W naszym kraju do ich podjęcia obliguje wspomniana „Strategia rozwoju energetyki odnawialnej" oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 15 grudnia 2000 r. „ w sprawie obowiązku zakupu energii elektrycznej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła, a także ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz zakresu tego obowiązku " [Dz. U. Nr 122, póz. 1336].

Przedkładana publikacja ma charakter pragmatyczny, nie jest jednak typowym poradnikiem. Potrzebę stworzenia tego rodzaju opracowania zgłaszali wielokrotnie uczestnicy konferencji, seminariów i szkoleń, dotyczących możliwości wykorzystania odnawialnych źródeł energii; W ostatnich latach szczególnie duże zainteresowanie wzbudzały możliwości alternatywnego zagospodarowania gruntów rolnych do uprawy roślin energetycznych. Tak zrodziła się inicjatywa, aby w ramach projektu szkoleniowego „Wdrażania nowych technologii w zakresie wykorzystania produktów roślinnych jako materiału energetycznego", realizowanego przez Akademię Rolniczą w Lublinie, przy współpracy z Instytutem Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa oraz Polskim Towarzystwem Biomasy, a finansowanego przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, przygotować publikację, która byłaby przewodnikiem dla wszystkich zainteresowanych biopaliwami. Zaprezentowano w niej potencjalne możliwości wykorzystania biomasy na cele energetyczne oraz podjęto próbę zdefiniowania pojęcia biopaliwa oraz usystematyzownia wiedzy z tego zakresu. Dla przybliżenia omawianej tematyki posłużono się wieloma przykładami z praktyki, dokumentując to ponad 40 fotografiami i rysunkami oraz załączając wykaz ponad stu obiektów, w których wykorzystywana jest biomasa na cele energetyczne.

 

Data dodania produktu: 13 wrzesie 2006.