Szukany produkt
 
Wydawnictwo 

Kategorie

 
 

Informacje

 
 
biedermeier przewodnik dla kolekcjonerów
biedermeier przewodnik dla kolekcjonerów
Meble i bibeloty biedermeierowskie to element prestiżu połączeonego z dobrą lokatą kapitału

 

Autor: Joanna Woch
Tytuł: biedermeier przewodnik dla kolekcjonerów
Rok wydania: 2006
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: twarde lakierowane okładki
Format: 210x280 mm
Ilość stron: 283
Międzynarodowy Standardowy Numer Książki: ISBN 83-213-4413-5
Wydawnictwo: ARKADY
 
  • Opis
  • Spis treści
 

Joanna Woch — historyk sztuki, absolwentka Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kolekcjoner w trzecim pokoleniu. Jeszcze jako uczennica w latach 1989—1993 współpracowała z „Expressem Poznańskim" i „Głosem Wielkopolskim", zamieszczając informacje o wystawach, znanych twórcach, wywiady z artystami.
Od 1997 wraz z mężem Wojciechem prowadzi w Poznaniu galerię dzieł sztuki „Antyki, Galeria Mokra". Jest autorka not biograficznych w Słowniku artystów polskich, wydawanym przez Instytut Sztuki PAN. Miłość do sztuki zawdzięcza dziadkowi Antoniemu Jasiukiewiczowi, kolekcjonerowi malarstwa.

Książka ta zainteresuje nie tylko kolekcjonerów, ale także miłośników sprzętów biedermeierowskich, które cieszy się niesłabnącym powodzeniem na polskim rynku antykwarycznym. Autorka we wnikliwy sposób charakteryzuje cechy stylowe biedermeieru, produkcję głównych ośrodków meblarskich na terenach Niemiec, Austrii oraz na ziemiach polskich pod zaborami. Czytelnik znajdzie tu również praktyczne rady, na co należy zwrócić uwagę przy zakupie dawnych mebli, jak odróżnić mebel autentyczny od falsyfikatu oraz informacje o domach aukcyjnych, galeriach i pchlich targach, na których może kupić upragnione antyki.

Dlaczego biedermeier wzbudza dziś zainteresowanie?
„Nie ma rzeczywiście żadnego produktu nowoczesnej kultury, wzruszenia, impresji czy nastroju nowoczesnego człowieka, które nie zawdzięczałoby swej subtelności i zróżnicowania owej pobudliwości nerwów mającej swe źródło w romantyzmie". Codziennie dzięki literaturze, muzyce, malarstwu, budownictwu i monumentalnej rzeźbie stykamy się z tym, co stworzył wiek XIX. Znajdujemy się w nieustannym kontakcie z myślą, wrażliwością, problematyką bliską ludziom owego stulecia oraz z drobnymi przedmiotami sztuki użytkowej, które niegdyś im służyły.

Tematem tej książki jest niezmiernie mała cząstka dorobku dziewiętnastowiecznej kultury i sztuki, jaką są biedermeierowskie dzieła sztuki, których czas przypadał umownie na lata 1815—1848. Pisząc o biedermeierze należy podkreślić, że nie był to styl „totalny", łączący w sobie całość zjawisk kulturalnych. Nie wywarł on wpływu na wszystkie dziedziny sztuki, gdyż czas wielkich formacji stylowych właśnie przeminął. Jak zauważył Władysław Tatarkiewicz: ,Wraz z neoklasycyzmem skończyły się «style» tego typu jak renesans, barok, rokoko. Po roku 1830 w Europie nie wytworzył się żaden styl wspólny i jednolity, który by obejmował wszystkie dziedziny sztuki. Biedermeier odnosił się przede wszystkim do rzemiosła artystycznego, zwłaszcza do sprzętu". Styl ten rozwijał się w epoce romantycznej równoległe niemal z angielską regencją i francuską restauracją. Mówi się i pisze o biedermeierowskiej literaturze i malarstwie, jednak najczęściej termin ten odnosi się do sztuki użytkowej, przede wszystkim meblarstwa.

Biedermeier jako styl wzbudził zainteresowanie pod koniec XIX wieku, stając się inspiracją dla wielu artystów. W czasopismach propagowano i reprodukowano jako atrakcyjne wzorce elementy dekoracyjne i przedmioty biedermeierowskie: wzory tkanin, ubiory, wycinanki, wachlarze, torebki, portfele, albumy, medale, rysunki, obrazy. Kultura i sztuka czerpały inspiracje z minionej epoki, powstawały nieme filmy, widowiska teatralne, książki poświęcone tej tematyce.

Od czasu „odkrycia" sprzętów biedermeierowskich jako obiektów kolekcjonerskich i elementów wystroju wnętrza, aż do lat siedemdziesiątych XX wieku sprzęty te były stosunkowo tanie. Dopiero liczne publikacje, zainteresowanie na rynku antykwarycznym i aukcyjnym w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Danii i Stanach Zjednoczonych w ostatnim dwudziestoleciu XX wieku spowodowały znaczący wzrost cen i swoistą modę na ten styl. Meble biedermeierowskie są atrakcyjne, dzięki wysokiej jakości wykonania i funkcjonalności oraz prostym, a zarazem eleganckim formom, które odpowiadają dzisiejszym standardom estetycznym i mieszkaniowym. Świadomość ich niezaprzeczalnej materialnej wartości budzi zainteresowanie samym stylem.

Niektóre meble biedermeierowskie antycypowały dwudziestowieczne rozwiązania art deco, dzięki czemu dają się zestawiać z wieloma późniejszymi sprzętami, w różnych typach wnętrz. Z drugiej strony reminiscencje biedermeieru można znaleźć nawet we współczesnych minimalistycznych sprzętach, w których jakiś element konstrukcyjny lub dekoracyjny (sposób wykończenia mebla) przywołuje na myśl ten właśnie styl. Najdoskonalsze są radykalne, racjonalistyczne projekty mebli, zawierające kompromis między geometryczną formą a wizualną manifestacją konstrukcyjnych założeń. Meble biedermeierowskie jako jedne z ostatnich oryginalnych mebli stylowych wykonywanych ręcznie, które w wielu przypadkach były pierwowzorem dla sprzętów secesyjnych i art deco, a także późniejszych, cieszą się nieustającym zainteresowaniem. Architekci wnętrz, projektanci, plastycy, miłośnicy sztuki doceniają ich walory praktyczne, ponieważ nie tylko zdobią, ale są też funkcjonalne. Jako drugą zaletę najczęściej wymienia się ich „przyjazny" dla współczesnego użytkownika charakter i ergonomiczność, gdyż wielkość i kształt sprzętów odpowiada naszym oczekiwaniom. Są eleganckie i powściągliwe w formie, co odpowiada gustom dzisiejszych odbiorców, a polerowane drewno stanowi atrakcyjną i nadal modną ozdobę wnętrza. W końcu meble i bibeloty biedermeierowskie to element prestiżu połączonego z dobrą lokatą kapitału, w dalszym bowiem ciągu relacje cenowe bywają w tym przypadku korzystne w porównaniu z cenami mebli minimalistycznych, postmodernistycznych czy nawet z tzw. „stylowymi" replikami.

Biedermeier jako styl
W Polsce inteligencja miejska w znacznej mierze wywodziła się z ziemiaństwa, dlatego biedermeier często jest utożsamiany ze stylem dworkowym, ziemiańskim (podobnie jak w krajach skandynawskich oraz w Rosji, Estonii, na Łotwie, Litwie, Ukrainie), nie zaś ze stylem mieszczańskim, jak się go określa zwłaszcza w Niemczech, Austrii i Danii.

Tradycja szlachecka była i jest najbardziej nośnym wzorcem obyczajowym w polskim społeczeństwie, a biedermeier zadomowiony w ziemiańskich dworkach i miejskich domach inteligencji trwał tam, aż do końca XIX stulecia, uzupełniany jedynie nowymi sprzętami. Wraz z końcem secesji zaczęto świadomie powracać do stylistyki ziemiańskich wnętrz i wielu architektów, nie tylko w Polsce, ale także w Niemczech czy Austrii, zaczęło projektować wystrój salonu, gabinetu, sypialni czy pomieszczeń biurowych i pensjonatów, bezpośrednio nawiązując do rozwiązań biedermeierowskich. Stąd w literaturze niemieckojęzycznej sprzęt z tego czasu określa się mianem tzw. drugiego biedermeieru.

Dotyczy to zwłaszcza obiektów wykonywanych między 1898 a 1915 rokiem. Dopiero dyscyplina formalna i geometryczne wzornictwo Bauhausu (1919—1933) stosujące nowe technologie daleko odeszły od biedermeieru. Późniejszy brak nacisku na normatywną stylistykę doprowadził do dużej dowolności w świadomym kształtowaniu wnętrz i do zaniku tradycyjnie rozumianych pojęć harmonii i dyscypliny, właściwych dawnym epokom.

W postmodernistycznej sztuce końca XX wieku powstała idea, że przeciwieństwem chaosu nie musi być ujednolicenie, lecz swoista harmonii różnorodności. Taki sposób kształtowania przestrzeni opiera się na zasadzie, że dobre pasuje do dobrego i nie wymaga pełnej jednolitości stylowej. W tym przyzwoleniu prawie na wszystko mieści się również zgoda na „życie ze stylem", choć można ją rozumieć inaczej niż dawniej. Ta idea polega na budowaniu wnętrza wokół pewnej dominanty, którą może być jeden mebel lub cala grupa o wyraźnym charakterze stylowym. Do tych mebli powinno się dobierać pozostałe obiekty: obrazy, bibeloty, oświetlenie. Nie muszą reprezentować one tego samego stylu, za to winny go harmonijnie uzupełniać. Należy pamiętać, że jeden tandetny obiekt jest w stanie zniszczyć najlepsze otoczenie. Odchodząc od zasady kompletowania mebli „jedynie słusznych stylowo", ustanawia się mebel jako indywidualny, mocny akcent, wyrażający charakter wnętrza. Dopuszczalny staje się więc kontrast stylu, typu, koloru etc. Liczy się pomysł, równowaga architektoniczna, funkcjonalność, wygoda i wreszcie klasa obiektów.

Od początku lat osiemdziesiątych XX wieku w projektowaniu wnętrz rozwijała się tendencja kładąca nacisk na unikatowość mebla - jego wysoką jakość estetyczną i historyczną (jeżeli takową posiadał). Biedermeierowskie sprzęty, zwłaszcza te uproszczone kompozycyjnie, sprowadzone do geometrycznych form konstrukcyjnych i pozbawione ornamentalnej dekoracji, cieszą się dużym uznaniem na rynku antykwarycznym, gdyż komponują się doskonale z każdym nowoczesnym wnętrzem.

Współcześni projektanci zwracają uwagę, że jako nieliczne z tzw. antyków bywają ergonomiczne, a także łatwo i szybko można je „ogarnąć wzrokiem" bez gubienia się w detalach, co odpowiada obecnemu minimalistycznemu trendowi w architekturze wnętrz.

W Polsce z powodów historyczno-sentymentalnych szczególnie popularne od lat dziewięćdziesiątych XX wieku stało się wracanie do narodowych korzeni, czyli dworkowo-szlacheckiego stylu biedermeier. Wydaje
się on na tutejszym gruncie stylem ponadczasowym. Potwierdza to nieprzerwana od lat powojennych produkcja mebli w stylu biedermeier, oparta na wzorach berlińskich i północnoniemieckich, w Fabryce Mebli Artystycznych w Henrykowie oraz w Spółdzielni Artystów Plastyków „Ład". Wytwórnie te stosują tworzywa drzewne i okleiny, robiąc meble lekkie i doskonałe w proporcjach. Zdarza się, że henrykowskie wyroby po kilku latach odsprzedawane są w antykwariatach jako „drugi biedermeier". Dzięki tym wyrobom urządza się jednolite, czyste stylowo wnętrza, jak też wykorzystuje się pojedyncze sprzęty do kompletowania wnętrz z antykami (oryginałami).

Tak więc pomimo wielu nowych technologii i rozwiązań formalnych nadal chętnie otaczamy się meblami z drewna - trwałymi, szlachetnymi, miłymi w dotyku, dodającymi uroku i szyku naszym domom. Meblami, które w końcu nie tracą na wartości, jak meble wykonane z mniej szlachetnych materiałów, np. z płyty paździerzowej, i dużo atrakcyjniej się starzeją.

 

Data dodania produktu: 09 sierpie 2006.
 

Klienci, którzy wybrali ten produkt, kupili również:

Polska stroje ludowe
Polska stroje ludowe
badania struktury i składu chemicznego archeologicznego drewna dębowego
badania struktury i składu chemicznego archeologicznego drewna dębowego
zabytki architektury drewnianej
zabytki architektury drewnianej
najpiękniejsze parki i ogrody polski sztuka kompozycji
najpiękniejsze parki i ogrody polski sztuka kompozycji