Szukany produkt
 
Wydawnictwo 

Kategorie

 
 

Informacje

 
 
akwarele książka z kołem
akwarele książka z kołem
Praca nad ośmioma projektami - kompozycjami malarskimi pomoże opanować różne metody pracy z akwarelami

 

Autor: John Barber
Tytuł: akwarele książka z kołem
Tytuł oryginału: The Watercolor. Weel Book
Tłumaczenie: Ewa Gorządek
Rok wydania: 2008
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: miękka
Format: 200x200 mm
Ilość stron: 160
Międzynarodowy Standardowy Numer Książki: ISBN 978-83-213-4530-7
Wydawnictwo: ARKADY
 
  • Opis
  • Spis treści
 

AKWARELE KSIĄŻKA Z KOŁEM

Jeżeli pokręcicie kołem barw, natychmiast zobaczycie efekty mieszania różnych kolorów.

Dzięki tej książce zapoznacie się z podstawowymi informacjami na temat mieszania kolorów i dowiecie się, jak posługiwać się akwarelami, by uzyskać oczekiwane rezultaty.

Poznacie najczęściej używane przez akwarelistów materiały i narzędzia.

Praca nad ośmioma projektami-kompozycjami malarskimi pomoże wam opanować różne metody pracy z akwarelami.

W miarę malowania będzie rosła wasza pewność siebie i doświadczenie, co pozwoli wam tworzyć zachwycające obrazy.

John Barber jest profesjonalnym artystą i projektantem, a jego prace są publikowane w wielu znanych na całym świecie wydawnictwach. Dzięki swoim zainteresowaniom sztuką i wzornictwem autor realizuje bardzo różnorodne zamówienia, takie jak modele do filmów i telewizji, rzeźby, projekty szkła witrażowego oraz maluje obrazy. Prowadzi wykłady o sztuce Turnera i Rembrandta oraz zajęcia z malarstwa w Suffolk (Anglia).

Ta interaktywna książka o sztuce Jest pomocna dla każdego, kto chce malować akwarelami i stosunkowo szybko tworzyć prace dobrej jakości artystycznej. Pierwsze rozdziały zaznajamiają czytelnika z niezbędnym dla malarza akwarelisty wyposażeniem, a kolejne przedstawiają podstawowe zasady łączenia i nakładania kolorów.

W książce znajdziecie zestaw ośmiu, przedstawionych krok po kroku, projektów-kompozycji. Są one tak zaaranżowane, aby zaznajomić was z najbardziej przydatnymi sposobami malowania farbami akwarelowymi, takimi jak kładzenie stopniowo narastających warstw koloru, malowanie metodami mokre na mokrym i mokre na suchym, maskowanie, plamkowanie i gąbkowanie. a wszystko to jest zastosowane do rozmaitych tematów, od martwych natur po pejzaże, od architektury po sceny z natury. Podczas pracy nad kolejnymi kom- pozycjami zwiększycie swoją wiedzę i umiejętności, co pozwoli wam swobodnie malować akwarele.

Każdy z proponowanych w książce projektów przedstawia i ilustruje najbardziej przydatną do jego realizacji metodę; towarzyszą im tez porady na temat łączenia kolorów. Koło barw na okładce pozwala natychmiast zapoznać się z efektem mieszania kolorów.

Stosowanie w malarstwie rozpuszczalnych w wodzie pigmentów jest praktyką stosowaną od czasów prehistorycznych. Za pomocą mieszanki wydobywanych z ziemi minerałów i sadzy tworzono kolory, którymi malowano ściany jaskiń na całym świecie. jednak dopiero wyrafinowana sztuka chińska doprowadziła do perfekcji malarstwo wykorzystujące pigmenty i wodę. Pigment stosowano zwykle w postaci kostki czarnej lub czerwonej farby układanej na małej tacy i rozpuszczano go wodą nanoszoną pędzlem, w podobny sposób, jak korzysta się ze współczesnych akwarel w miseczkach.

Klasyczne zastosowanie koloru
Historia malarstwa akwarelowego na Zachodzie rozpoczęła się faktycznie w XVIII wieku. Akwarele jako technika rozwinęła się z topograficznych, monochromatycznych rysunków wykonywanych szarym lub brązowym tuszem. Atrament był zwykle przygotowywany na bazie sepii lub brunatnego pigmentu zwanego „bistre" otrzymywanego ze startego na pyt spalonego drewna bukowego. W tym wczesnym okresie pojawili się tacy artyści, jak Paul Sandby (1725-1809), który używał do swoich poetyckich obrazów delikatnych, szarych i błękitnych plam barwnych. Sandby wywarł wpływ na Thomasa Gainsborough (1727-1788). Thomasa Girtina (1775-1802) oraz Josepha Mallorda Williama Tumera (1775-1851), z których ten ostatni zaczął stosować technikę akwarelową jako pełnoprawne medium malarskie do wykonywania prac w dużych formatach. Tumer zapożyczył także lub sam wymyślił niemal wszystkie tnki techniczne stosowane do dnia dzisiejszego, a w jego szkicownikach możemy zobaczyć, jak w ekonomiczny sposób uzyskiwał on niezwykłe efekty. Tumer przekształcił także malarstwo akwarelowe w technikę konkurencyjną dla malarstwa olejnego. Jego obrazy przedstawiające niebo i morze pokazują, jak całe spektrum barw może być użyte w magiczny, kalejdoskopowy sposób.

W tym samym czasie John Constable (1776-1837) udowodnił, ze za pomocą akwareli, używając małych, nieregularnych plam koloru i stosując szybkie pociągnięcia pędzla doskonale można przedstawić aurę i pogodę. Paleta jego barw była znacznie bardziej realistyczna, niż miało to miejsce we wcześniejszych akwarelach monochromatycznych, a w szkicach plenerowych stosował muśnięcia czystego błękitu i czerwieni. Samuel Palmer (1805-1881) rozwinął metodę plamkowania, a Richard Dadd (1819-1887) i John Fredenck Lewis (1805-1876) doprowadzili do perfekcji opracowanie szczegółów w technice akwareli.

Pod koniec XIX wieku pojawtło się kilku wybitnych amerykańskich akwarelistów. James Abott McNeill Whistler (1834-1903) malował minimalistyczne. powietrzne krajobrazy, John Singer Sargent (1856-1925) zaś tworzył wyraziste, bardzo kolorowe obrazy pejzażowe, cenione z uwagi na zamaszyste ślady pędzla i ciepłą paletę barw. Akwarele Winslowa Homera (1836-1910) warto studiować dla ich śmiałych, robiących wrażenie efektów. Bardziej bliski nam w czasie, szwajcarski artysta Paul Klee (1879-1940). był wybitnym teoretykiem koloru, a jego twórczość jest doskonałym przewodnikiem w dziedzinie komponowania barw.

Rozumienie koloru
Dzieła wielkich artystów pokazują, ze dobry obraz akwarelowy często powstaje nie tylko w wyniku trafnego doboru kolorów, ale tez wiele zawdzięcza kompozycji, do czego niezbędna jest wiedza o oddziaływaniu barw.

KOŁO BARW
Koło barw jest niezbędnym punktem odniesienia dla malarzy. Trzy barwy umieszczone w centrum to kolory podstawowe. Są to kolory, których nie można otrzymać w wyniku łączenia innych barw. W kole środkowym znajdują się barwy uzyskane dzięki połączeniu dwóch kolorów podstawowych. Czerwony i żółty daje kolor pomarańczowy; po zmieszaniu niebieskiego i żółtego otrzymamy zielony; niebieski i czerwony daje w rezultacie kolor fioletowy. Są to barwy pochodne, które pokazują, jakie kolory możecie otrzymać, mieszając akwarele w kolorach podstawowych. Teoretycznie, mieszając w różnych proporcjach kolory podstawowe. malarz jest w stanie uzyskać każdy, niezbędny mu kolor. Na kole zewnętrznym umieszczono, oprócz trzech kolorów podstawowych, dziewięć odcieni kolorów pochodnych i pochodnych drugorzędnych.

Data dodania produktu: 04 kwiecie 2008.